Arjan de Boer

In de winter is Zandvoort even verstild. In de zomer gaat het open als een bloem.

Vanwege het 200-jarig bestaan van onze badplaats zetten we steeds een gezicht van Zandvoort in het zonnetje.

Arjan de Boer werd geboren in het ziekenhuis in Haarlem, maar groeide op in Zandvoort-Zuid, eerst in de Oosterparkstraat en later in de Brederodestraat, vlak bij de Watertoren. Op zijn 21ste kocht hij met zijn vrouw Marga een huis aan de Hogeweg, tegenover de parkeerplaats. Daar begonnen ze hun eigen fysiotherapiepraktijk.

Dat hij voor zichzelf begon, had een duidelijke reden. Arjan liep eerst mee in een revalidatiecentrum, maar daar ging het destijds heel klinisch aan toe. Patiënten werden in een paar minuten behandeld en weer doorgestuurd. Hij wilde juist tijd en aandacht voor de mens op zijn behandeltafel. Dus begonnen Marga en hij voor zichzelf. In de loop der jaren groeide de praktijk uit tot een team met meerdere collega’s. Na 28 jaar aan de Hogeweg verhuisde de praktijk naar het centrum van het dorp. Inmiddels genieten Arjan en Marga van hun pensioen, maar de praktijk loopt door onder hun collega’s.

In al die jaren zag Arjan heel wat Zandvoorters. Als jonge fysiotherapeut kreeg hij ineens de buurman uit de straat waar hij was opgegroeid op de behandeltafel. “Je hoort heel veel als fysiotherapeut. Een beetje afstand is dan wel fijn.” Het was soms zoeken naar de juiste balans: je kent elkaar uit het dorp, maar hebt in de behandelkamer ook een professionele rol.

Tegelijkertijd zag Arjan juist het voordeel van een dorp: de lijntjes zijn kort. De wisselwerking tussen lichaam en geest heeft hem altijd geboeid. Daarom werkte hij veel samen met welzijnsorganisaties en andere instanties in Zandvoort. Na zijn pensioen bracht hij de paramedici in het dorp nog een jaar bij elkaar. Inmiddels zit hij in de Adviesraad Sociaal Domein. “Dat is het verlengde van wat ik altijd gedaan heb.”

De onderlinge verbondenheid vindt hij belangrijk. Hoe beter mensen elkaar weten te vinden, hoe meer ze voor elkaar kunnen betekenen. Dat gaat niet altijd vanzelf, weet Arjan. In een dorp waar iedereen elkaar kent, kunnen mensen zich ook sterk op hun eigen kring richten. Juist daarom wil hij bijdragen aan meer samenhang. Die verbondenheid kent hij ook uit de sport. Vijftig jaar was hij lid van de voetbalclub. Later kwamen het schaatsen en het wielrennen erbij, en de sportvrienden van toen heeft hij nog steeds.

Als jongen voetbalde Arjan op de parkeerplaats bij de Watertoren. Met de kinderen uit de straat was hij altijd buiten. Dat soort open plekjes in het dorp mist hij weleens. Veel veldjes zijn inmiddels bebouwd of er staan auto’s, en kinderen worden vaker gehaald en gebracht. “Wij barsten van de ruimte, maar rondom het dorp en niet in het dorp.”

Toch heeft hij nooit serieus overwogen om weg te gaan. Hij loopt hard in de duinen en over het strand. “De binding met de natuur is voor mij de grootste attractie van Zandvoort.” Als hij op zijn kleinkinderen past, gaan ze gerust even een uurtje naar het strand. Ze zijn er binnen vijf minuten. De ruimte die hij voor kinderen in het dorp mist, ligt daar gelukkig nog volop.

Hoe herkenbaar Zandvoort is, merkte hij onlangs in een museum in Leipzig. Daar hing een schilderij uit ongeveer 1900 van een Zandvoortse visser in klederdracht. Arjan herkende het meteen.

Het strand blijft voor hem het allerspeciaalste van het dorp. Hij werkte ooit een paar jaar in Krommenie, waar het ’s zomers uitgestorven kon zijn. Als hij in april na zijn werk Zandvoort weer binnenreed, zag hij zijn dorp tot leven komen. “Dat enorme contrast tussen de stilte en de drukte, dat vind ik echt bijzonder.” Al die evenementen hoeven daarvoor wat hem betreft niet per se. Er gebeurt inmiddels zoveel, dat het voor hem een beetje aan betekenis verliest. Hij heeft genoeg aan de zee om de hoek.

“Wat is er nou mooier dan een dagje naar het strand?”

17.000 inwoners en ruim 5 miljoen jaarlijkse bezoekers maken Zandvoort. Zij zijn de gezichten van onze badplaats. In ons jubileumjaar zetten we 200 van deze ‘Gezichten van Zandvoort’ in de schijnwerpers. Het zijn de bekende én minder bekende mensen die Zandvoort een gezicht geven; van binnen en buiten Zandvoort, uit het heden en het verleden. Samen vertellen ze het verhaal van onze badplaats.

Dit portret is onderdeel van Gezichten van Zandvoort – een groeiende verzameling verhalen van mensen die het dorp kleur geven.

Meer gezichten van Zandvoort