Piet Keur

Ik heb gevoetbald op hoog niveau, maar ik ben altijd een Zandvoorter gebleven.

Vanwege het 200-jarig bestaan van onze badplaats zetten we steeds een gezicht van Zandvoort in het zonnetje. Deze week staat Piet Keur centraal.

Veel jongens uit Zandvoort groeiden op met het geluid van de zee op de achtergrond. Voor Piet Keur hoorde daar nog iets anders bij: het geluid van racemotoren vanaf het circuit.

Mensen kennen Piet misschien als voetballer, maar wie met hem praat hoort vooral een Zandvoorter. Zijn verhalen gaan net zo makkelijk over het circuit als over het voetbalveld. Over de boulevard, de horecaen de mensen die het dorp maken.

Piet groeide op in Zandvoort en zag het dorp in de loop der jaren veranderen. Als voetballer kwam hij op veel plekken, maar thuis bleef altijd dezelfde plek aan zee. Ook na zijn actieve sportcarrière bleef hijmidden in het dorpsleven staan, onder meer als ondernemer in de horeca.

“Ik ben overal geweest, maar uiteindelijk zit ik toch het liefst hier.”

De autosport liep als een rode draad door zijn leven. Het circuit was er altijd. Eerst als decor van zijn jeugd, later als een van de symbolen van het dorp waar hij zo trots op is. Hij zag hoe Zandvoort veranderde, hoe het circuit periodes van bloei en onzekerheid kende en hoe uiteindelijk de Formule 1 terugkeerde naar de kust.

Voor Piet voelde dat als meer dan een sportief succes. Het was een bevestiging van iets wat volgens hem altijd al bij Zandvoort hoorde. Net als het strand. Net als de horeca. Net als de mensen die het dorpdragen.

Wanneer hij over het dorp praat, gaat het dan ook zelden alleen over sport. Hij spreekt met liefde over het strand en de kustlijn, die volgens hem nog altijd tot de mooiste van Europa behoren. Het zijn de plekken waar bewoners en bezoekers elkaar ontmoeten en waar het echte Zandvoortgevoel zichtbaar wordt.

“We hebben hier iets unieks. Dat besef je pas echt als je op veel andere plekken bent geweest.”

Minstens zo belangrijk zijn voor hem de mensen. Ondanks alle ontwikkelingen is het dorpse karakter volgens Piet nooit verdwenen. Je komt elkaar tegen op straat, maakt een praatje en kent vaak meer mensendan je denkt.

Zijn vriendin, afkomstig uit Haarlem, keek daar aanvankelijk met verbazing naar.

“Ze vroeg weleens of ik hier nou echt iedereen kende.”

Piet moet erom lachen. Voor hem hoort het bij Zandvoort. Het zijn juist die ontmoetingen die het dorp bijzonder maken.

Na een leven waarin voetbal, horeca, strand en circuit steeds weer samenkwamen, hoeft hij niet lang na te denken over de vraag waar hij het liefst is.

“Ik hoef hier niet meer weg.”

Misschien vat dat zijn band met Zandvoort nog wel het beste samen. Niet zijn sportieve prestaties of zakelijke successen staan centraal, maar de plek waar hij altijd weer terugkeerde. Het dorp aan zee dat hem vormde en waar hij zich, ondanks alles wat veranderde, nog altijd thuis voelt.

17.000 inwoners en ruim 5 miljoen jaarlijkse bezoekers maken Zandvoort. Zij zijn de gezichten van onze badplaats. In ons jubileumjaar zetten we 200 van deze ‘Gezichten van Zandvoort’ in de schijnwerpers. Het zijn de bekende én minder bekende mensen die Zandvoort een gezicht geven; van binnen en buiten Zandvoort, uit het heden en het verleden. Samen vertellenze het verhaal van onze badplaats.

Dit portret is onderdeel van Gezichten van Zandvoort – een groeiende verzameling verhalen van mensen die het dorp kleur geven.

Meer gezichten van Zandvoort