Gert-Jan Bluijs – Gezichten van Zandvoort

Gert-Jan Bluijs

Dat is mijn geboorteplaats.

Vanwege het 200-jarig bestaan van onze badplaats zetten we steeds een gezicht van Zandvoort in het zonnetje.

Voor Gert-Jan is Zandvoort simpelweg zijn geboorteplaats. Hij is er geboren en getogen, zijn kinderen wonen er en een deel van zijn familie ook. Hij heeft er zijn vrienden, kent de mensen die hij op straat tegenkomt en heeft er alles wat hij nodig heeft. De zee vindt hij fantastisch om langs te lopen. En als hij Zandvoort uit rijdt, merkt hij hoe bijzonder het is dat de duinen het dorp als het ware omsluiten. Het geeft hem iedere keer weer een bepaald gevoel van thuiskomen.

Hij noemt Zandvoort een mooie gemeenschap, met mensen die zeggen waar het op staat. Op de vraag of Zandvoort daarmee zijn leven is, antwoordt hij bevestigend, ook al vindt hij dat zelf een zwaar woord. Hij is naar eigen zeggen een huisje-boompje-beestje-type. Zijn kinderen en familie wonen hier en dat betekent veel. De geborgenheid van herkenbare plekken, mensen die je kent, verenigingen en een vriendenkring: voor Gert-Jan is dat het echte leven. Niet de hele dag op je telefoon kijken, maar meemaken wat er om je heen gebeurt. Mensen met wie je verdriet en liefde kunt delen. Volgens hem kan dat in Zandvoort nog, juist omdat mensen elkaar kennen en elkaar opzoeken.

In al die jaren vindt hij het opvallend dat de kern van Zandvoort eigenlijk weinig veranderd is. Het strand is het strand gebleven, het dorp leeft nog altijd van het zomertoerisme en het verenigingsleven draait door. De cultuur is wel wat veranderd. Oude panden verdwijnen en maken plaats voor nieuwe gebouwen, waardoor volgens Gert-Jan een deel van de oude uitstraling afbrokkelt. Maar de mensen zelf zijn in de kern hetzelfde gebleven, ook al komen er steeds nieuwe inwoners bij.

Juist dat samenleven vindt hij belangrijk. Hij herinnert zich hoe vroeger met Koningsdag hele buurten samen activiteiten organiseerden, bijvoorbeeld in de duinen. Dat gebeurt volgens hem minder vanzelfsprekend dan vroeger. Toch is die gemeenschapszin belangrijk, vindt Gert-Jan. Mensen zijn gemaakt om samen te leven. Geen kuddedieren, maar ook geen kluizenaars. En juist daar ziet hij een risico in de steeds digitalere wereld, waarin mensen gemakkelijk naast elkaar kunnen leven zonder elkaar echt op te zoeken.

Dat Zandvoort zoveel ondernemers voortbrengt, vindt hij ook niet toevallig. De zee heeft daar volgens hem een rol in gespeeld. Vroeger gaf die, maar nam ze ook. Wie hier woonde, moest ondernemen om zijn bestaan op te bouwen. Zijn eigen overgrootmoeder was visverkoopster. Die mentaliteit van aanpakken en zelf initiatief nemen, zit volgens hem nog altijd in het dorp.

Ook de bereikbaarheid van Zandvoort is een onderwerp waar mensen zich hier sterk voor maken. En dan is er de nuchterheid die volgens Gert-Jan is blijven hangen uit de tijd dat Zandvoort nog een arm vissersdorp was: geen tijd voor gejammer, maar gewoon doorgaan. De duinen zorgen bovendien letterlijk voor afstand tot wat er buiten het dorp gebeurt. Voor Gert-Jan komt in Zandvoort veel samen: openheid, gemoedelijkheid en een zekere eigenwijsheid.

“Sterk staaltje Zandvoort.”

17.000 inwoners en ruim 5 miljoen jaarlijkse bezoekers maken Zandvoort. Zij zijn de gezichten van onze badplaats. In ons jubileumjaar zetten we 200 van deze ‘Gezichten van Zandvoort’ in de schijnwerpers. Het zijn de bekende én minder bekende mensen die Zandvoort een gezicht geven; van binnen en buiten Zandvoort, uit het heden en het verleden. Samen vertellen ze het verhaal van onze badplaats.

Dit portret is onderdeel van Gezichten van Zandvoort – een groeiende verzameling verhalen van mensen die het dorp kleur geven.

Meer gezichten van Zandvoort