Toon Hermans

Ik wil alleen zijn met de zee.

Vanwege het 200-jarig bestaan van onze badplaats zetten we steeds een gezicht van Zandvoort in het zonnetje. Dit keer: Toon Hermans. Cabaretier, dichter, schrijver en één van de meest geliefde artiesten die Nederland heeft gekend. Hoewel hij niet in Zandvoort werd geboren, vond hij hier iets waar hij zijn leven lang naar op zoek was: rust.

Wie aan Toon Hermans denkt, denkt aan volle theaters, ontroerende conferences en gedichten die generaties Nederlanders uit het hoofd kennen. Maar achter de artiest schuilde ook een man die graag de stilte opzocht. En daarvoor kwam hij vaak uit bij de zee.

Jarenlang woonde Toon Hermans aan de Boulevard Paulus Loot in Zandvoort. Vanuit zijn woning keek hij uit over het strand en de Noordzee. Een plek die hem inspireerde en waar hij zich kon terugtrekken uit de drukte van zijn bestaan. De zee speelde dan ook een terugkerende rol in zijn werk.

Misschien wel het bekendste voorbeeld is zijn gedicht Zee, dat begint met de inmiddels iconische woorden: “Ik wil alleen zijn met de zee, ik wil alleen zijn met het strand.” Het gedicht wordt nog altijd voorgedragen bij uitvaarten, herdenkingen en momenten van bezinning. De regels ademen rust, eenvoud en de behoefte om even los te komen van alles wat het dagelijks leven van ons vraagt.

Voor veel Zandvoorters zijn het woorden die direct herkenbaar voelen. Want wie hier woont, weet dat de zee meer is dan een uitzicht. Ze is een plek om op adem te komen, gedachten te ordenen of juist helemaal nergens aan te denken.

Ook in zijn lied Zee zijn met de zee keert dat gevoel terug. Daarin bezingt Hermans niet alleen het strand, maar ook verbondenheid. Samen wandelen langs de kust, luisteren naar de wind en genieten van de eenvoud van het moment. Het zijn thema’s die naadloos aansluiten bij het karakter van Zandvoort.

Toon Hermans was een meester in het vinden van schoonheid in kleine dingen. Een glimlach, een ontmoeting, een wandeling langs het water. Misschien is dat ook waarom zijn werk nog altijd aanspreekt. Het herinnert ons eraan dat geluk vaak dichterbij is dan we denken.

Zijn aanwezigheid in Zandvoort maakte hem onderdeel van het dorp. Niet als opvallende beroemdheid, maar als iemand die hier vond wat zoveel mensen zoeken wanneer ze richting de kust trekken: ruimte, stilte en inspiratie.

Meer dan twintig jaar na zijn overlijden zijn zijn woorden nog altijd levend. Net als de zee waar hij zo vaak over schreef.

“Ik wil alleen zijn met de zee, ik wil alleen zijn met het strand.” Misschien vat geen enkele regel beter samen wat Zandvoort voor Toon Hermans betekende.

17.000 inwoners en ruim 5 miljoen jaarlijkse bezoekers maken Zandvoort. Zij zijn de gezichten van onze badplaats. In ons jubileumjaar zetten we 200 van deze ‘Gezichten van Zandvoort’ in de schijnwerpers. Het zijn de bekende én minder bekende mensen die Zandvoort een gezicht geven; van binnen en buiten Zandvoort, uit het heden en het verleden. Samen vertellen ze het verhaal van onze badplaats.

Dit portret is onderdeel van Gezichten van Zandvoort – een groeiende verzameling verhalen van mensen die het dorp kleur geven.

Meer gezichten van Zandvoort